பழைய காதல் கோட்டை ஒன்று

அப்ப ஊரில் கடையில் வேலை செய்து கொண்டு இருந்த நேரம். காலையில் 7 மணிக்கு நான் தான் கடையைத் திறக்கனும். வழக்கம் போல் அன்றும் கடையைத் திறந்து சாதனங்களை எல்லாம் வெளியில் வைத்து விட்டு முன் பகுதியை விளக்குமாற்றால் கூட்டிக் கொண்டு இருந்தேன். கடை ஓனர் 8:30 க்குத் தான் வருவார் என்பதால் கடையைத் திறந்து சுத்தம் செய்து வைக்கும் வேலை என்னுடையது. எல்லாம் முடிந்ததும் ஒரு டீயும், மசால் வடையும் சாப்பிடலாம். பேவரைட் அயிட்டம் அது. அதனால் வேகமாக பெருக்கிக் கொண்டு இருந்தேன்.

அப்பத் தான் நம்ம பரணி வந்து சேர்ந்தான். பரணியைத் தெரியாதவங்க இங்க போய் தெரிஞ்சுக்கங்க.. தெரிஞ்சவங்க மேல படிக்கலாம். காலை ஏழு மணிக்கே அவன் வந்தது ஏனோ ஒரு வில்லங்கம் போல இருந்தது. என்னடானு கேட்டால் மென்னு முழுங்குறான். கையில் ஒரு பேக் வேற வச்சு இருக்கான். பக்கத்து தெரு லாவண்யாவோட ஓடிப் போகும் ப்ளான் ஏதும் வச்சு இருக்கானோன்னு ஒரு டவுட்டு வேற மைல்டா ஓடுது. ஆனாலும் அந்த புள்ளைக்கு இருக்கும் தைரியத்தில் 100 ல் ஒரு மடங்கு கூட இந்த பயலுக்கு இருக்காது என்பதால் அதை கூட்டிய விளக்குமாற்றாலேயே அழித்து விட்டேன்.

சரி.. உட்காருடான்னு சொல்லி ஒரு டீயும் ஆர்டர் கொடுத்து குடிக்கச் சொல்லியாச்சு.. உறிஞ்சி உறிஞ்சி குடிக்கிறேன். முழியே சரியில்லை. நல்ல நேரத்திலேயே திருட்டு முழி... இப்ப பேய் முழி வேற... பயபுள்ள கையில் இருக்கும் பேக் எங்காயவது ஆட்டையைப் போட்டதா இருக்குமோன்னு ஒரு டவுட்டு. பக் னு ஆயிடுச்சு... ஆகா நம்மளையும் சேர்த்து மாட்டி விட்டுடுவானோன்னு பயம் வேற.. டீக்கிளாஸை பிடிங்கிட்டு விரட்டிலாமான்னு யோசனை வேற.. என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை விசாரிக்கலாம்னு விசாரிச்சா உண்மையை கக்கிட்டான்.

பேக் உண்மையில் திருடப்பட்டதாம். ஆனாலும் திருடியது அவன் இல்லையாம். கேப்பையில் நெய் வடியுது பழமொழி நினைவில் வந்தாலும் பரணி நம்மிடம் பொய் சொல்ல மாட்டான் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. எங்கள் ஊரைக் கடந்து போகும் ஒரு பஸ்ஸில் இருந்து இந்த பேக்கை ஆட்டையைப் போட்டுள்ளான் ஒரு X . அதில் இருந்த பணத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டான். பேக்கில் ஒரு பெண்ணின் பள்ளி, கல்லூரி சான்றிதழ்களும் இன்னும் சில முக்கிய தஸ்தாவேஜ்களும் இருக்க அவன் இவனிடம் கொடுத்துள்ளான். இந்த நல்லவன் அதை இங்கு கொண்டு வந்து விட்டான்.

அந்த X எவன்டா என்றால் சொல்ல மாட்டேன் என்கின்றான். அவன் இவனிடம் மிரட்டி சத்தியம் வாங்கி விட்டானாம். பெரிய சத்தியவான், அரிச்ச்ந்திரன் பரம்பரை.. பிட் படத்திற்கு போகும் போது மட்டும் ஆயிரத்தெட்டு பொய் சொல்லிட்டு வருவான். சரி கொண்டாடான்னு சர்டிபிகேட்களைப் பார்த்தால் அது ஒரு மலையாளப் பெண்ணுடையது. திண்டுக்கலில் ஒரு கல்லூரியில் மேற்படிப்பு படிக்கும் அதன் சொந்த ஊர் தொடுபுழா. திண்டுக்கலில் இருந்து தொடுபுழா செல்ல எங்கள் ஊர் வழியா சென்று இருக்கின்றது. அந்த கேப்பில் எவனோ பேக்கை சுட்டு இருக்கின்றான்.



இரண்டு மேதாவிகளும் சேர்ந்து யோசித்த போது T.Meena என்ற அந்த மல்லுவின் சோகமான அழும் முகம் தான் நினைவில் வந்தது. பாவம் சர்டிபிகேட்டை தொலைத்து விட்டு எங்கே அழுது கொண்டு இருக்கின்றதோ என்று எங்கள் இருவருக்கும் ஒரே ஃபீலிங். காலேஜ் படிக்க முடியாம கடையில் அதை நினைத்து ஃபீல் பண்ணும் எங்களுக்கு இந்த ஃபீலிங் புடிச்சி இருந்தது. சரி அந்த பெண்ணோட கண்ணீரைத் துடைக்கனும்னு முடிவு செய்தாச்சு.

அட்ரஸ் இருக்கு... போன் நம்பர் ஏதும் இல்லை. திண்டுக்கல் ஹாஸ்டல் அட்ரஸூக்கும், தொடுபுழா வீட்டு அட்ரஸூக்கும் தந்தி கொடுக்கலாம்ன்னு ரெண்டு நல்லவிங்களும் ஏகமனதா முடிவு பண்ணிட்டோம். கடை ஓனர் வந்ததும் வெளியே போறதா சொல்லிட்டு நேரா வள்ளுவர் சிலை அருகில் இருக்கும் தலைமை தபால்-தந்தி அலுவலகத்திற்கு போயாச்சு.. அங்க இருந்த ஆபிஸரு ஃப்ரம் அட்ரஸ் வேணும்னு சொல்லிட்டார். வீட்டு அட்ரஸ் கொடுத்தா கண்டுபிடிக்க முடியாதுன்னு எங்க கடை அட்ரஸ் கொடுத்தாச்சு.

கடைக்கு வந்தா ஓனரு லெப்ட் ரைட் வாங்குறாரு... கடை அட்ரஸை ஏன்டா கொடுத்தீங்கன்னு... சாயங்காலம் ஆச்சு.. ரெண்டு அம்பாஸிடர் காரில் தடிதடியா 5,6 சேட்டனுங்க கடைக்கு வந்து இறங்குறாங்க... அதுவரை என் கூட உட்காந்து காதல் கோட்டை கற்பனை பண்ணிக்கிட்டு இருந்த பரணி பயல் எஸ்கேப் ஆயிட்டான். பேக் எல்லாம் செக் பண்ணிப் பார்த்துட்டு சர்டிபிகேட் எல்லாம் கரெக்டா இருந்ததில் திருப்தி. ஆனால் அதில் இருந்த ஒரு தங்க மோதிரமும், கொஞ்சம் பணமும் மிஸ்ஸிங்காம். பேக் எப்படி எங்களுக்கு கிடைச்சதுன்னு பெருமையா விளக்கம் வேற கொடுத்தேன்.

எத்தனை மணிக்கு கிடைச்சதுன்னு கேட்டப்ப 7 மணிக்கு கொண்டு வந்ததைக் கணக்கில் வச்சு 6 மணிக்கு ரோட்டில் கிடந்ததுன்னு சொல்லியாச்சு.. அதில் ஒரு சேட்டன் .. தம்பி உங்க ஊரை மீனா வந்த வண்டி 6:30 த்தான் கடந்து இருக்குன்னு பொசுக்குன்னு சொல்லிட்டார். எனக்கு வதக்கு ஆயிடுச்சு.. நல்ல வேளை வேற ஒன்னும் சொல்லாம பேக்கை எடுத்துட்டு போய்ட்டாங்க.. ஒரு பத்து ரூவா கூட கொடுக்கல..

சரி நம்ம அட்ரஸூக்கு மீனாகிட்ட இருந்து லெட்டர் ஏதாவது வரும்னு ரொம்ப நாள் பரணி காத்துக்கிட்டு இருந்தான்.. ம்ஹூம் ஒன்னு கூட வரலை.. நானும் காத்துக்கிட்டு இருந்து விட்டுட்டேன். இப்ப திடீர்னு நினைவு வந்து ஆர்குட், பேஸ்புக் எல்லாம் தேடிக்கிட்டு இருக்கோம் ரெண்டு பேரும்.. இன்னும் கிடைக்கலை. கிடைச்சா சொல்லுங்க பாஸ் பேரு T.மீனா.. ஊரு தொடுபுழா.. காலேஜ் படிச்சது திண்டுக்கல். நன்றி வணக்கம்.

இளமை தொட்டிலாட்டுது.. Some pages from my teenage diary

டீன் ஏஜ் டைரிக் குறிப்பு எழுதலாம்ன்னு உட்கார்ந்தாச்சு.... ஆரம்பமே இடக்காத் தான் போச்சு... டீன் ஏஜ் என்பது எந்த வயதில் இருந்து எந்த வயது வரை என்பது சந்தேகமா போச்சு.. வழக்கம் போல் ஸ்டேடஸில் கேள்வியைப் போட்டால் பல பதில்கள் வந்தன. அதில் முத்துலக்ஷ்மி அக்காவிடம் கேட்டால் Thirteen முதல் Nineteen வரையாம்... காரணம். .. இவைகளுக்கு இடையில் மட்டும் தான் Teen வருதாம்... லாஜிக்.. சினிமாவைத் தவிர எல்லாத்துக்கும் லாஜிக் பார்ப்பவர்கள் தானே நாம்... :)

கூகுளாண்டவரிடம் கேட்ட போதும் அப்படியே சொன்னதால் அப்படியே எடுத்துக்கலாம். எனவே 13 முதல் 19 வரை... அந்த காலம் (இன்றும் கூட.. ) எனக்கு ஏனோ ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மையிலும், சோகத்திலுமே கழிந்த காலம் எனலாம். டீன் ஏஜ் டைரி என்றே தலைப்பை வைத்ததால் என் டீன் ஏஜ் டைரி ஒன்றைப் பற்றி சொல்லனும். வெளிநாட்டுக்கு வரும் போது எனது டீன் ஏஜ் நினைவுகளாக பல பொருட்கள் ஒரு டிரங்க் பெட்டியில் போட்டு வைத்து விட்டு வந்தேன். எங்கள் வீட்டைப் புதுப்பித்து கட்டும் போது எல்லாவற்றையும் எங்க ஊர் ஆற்றில் விட்டு விட்டார்களாம். அதில் இருந்த பிக்ஃபன் டைரியும், அதில் இருந்த என் வசந்த கால நினைவுகளும் தண்ணீரில் போய் விட்டது. இன்று வரை அது குறித்து ஃபீலிங் இருக்கின்றது... அதற்குப் பிறகு டைரி எழுதும் வழக்கம் இல்லை. இப்போது ப்ளாக் தான் டைரியாகிப் போனது.

1994 - 10 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது

என் டீன் ஏஜ் ஆரம்பமே அலப்பறையா தான் இருக்கும்ன்னு நினைக்கிறேன். ஆரம்பம் மட்டும் தான்... டவுசரில் இருந்து அப்ப தான் மாமா, அண்ணன்களின்பேண்ட்டுக்கு மாறிய காலம். செருப்பு போடாமல் போய் என் நண்பன் ரிச்சர்ட் வசம் திட்டு வாங்கும் நாட்கள்.. (இருந்தா போட மாட்டமா?)

என் டீன் ஏஜ் டைரி ரெண்டு பாகமா இருக்கு.. ஒன்று உணர்வு பூர்வமானது.. இன்னொரு பொருளாதார ரீதியில்.. ரெண்டாவதை கடைசியில் சுருக்கமா சொல்லிக்கலாம். முதலாவது மட்டும் இப்ப... என்ஜாய் செய்தேன் என்று சொல்லலாம்.

வீட்டில் இருந்து சுமார் 3 கி.மீ தூரம் ஸ்கூல்... நடந்தே போக வேண்டும். சைக்கிள் பத்தாம் வகுப்பில் கடைசியில் தான் வாங்கிக் கிடைத்தது. அதுவரை நடராஜா தான்.. அதுவும் ஒரு இன்பம்.. சைக்கிள் வந்த பிறகு அழிச்சாட்டியங்கள் அதிகமாயின. இரு சைக்கிள் நினைவு பதிவுகள் 1, 2 . இன்னும் நினைவில் இருக்கும் சில விஷயங்கள். 9 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது ஒரு மருத்துவரின் மகனான சக வகுப்பு தோழனுக்கு குழந்தை பிறப்பு பற்றி எடுத்த பாடங்கள் நினைவில் இருக்கு... ஹிஹிஹி... உடலுறவு, கருமுட்டை, கரு வளர்ச்சி, இதையெல்லாம் அப்பமே தெரிஞ்சு வச்சு இருந்து இருக்கோம்ல... ;-) ஆனா அந்த பழம் இதையெல்லாம் நம்பாதது பெரிய கூத்து.. அப்புறமா நம்பி இருக்கனும்.. ஏன்னா கல்யாணம் ஆகி அவனுக்கு குழந்தை இருக்கு.. முக்கியமா அவனை மாதிரியே பழமா... ;-))

சகட்டுமேனிக்கு பலரையும் சைட் அடித்துப் பழகவில்லை. பெண்கள் என்றாலே இன்று வரை ஒரு மரியாதை, ஒழுங்கு வைத்து இருக்கின்றேன். அதே போல் கலாய்க்கும் பழக்கமும் வரவில்லை. நிறைய நாட்கள் நூலகங்களில் கிடையாய் கிடப்பேன். தூண்டப்படாத தீபம்.

+1, +2 படிக்கும் போதே மாலையில் பொரிகடலை கடையில் சென்று வியாபாரம் செய்ய.. ப்ராக்டீஸாம்... சைட் அடித்து கடலை போட வேண்டிய வயதில் கடலைக் கடையில் வேலை... விருப்பம் இல்லாமல் செய்ய துவங்கியதால் என்னவோ இன்று வரை பணம் சம்பாதிக்கும் விஷயத்தின் மீது ஒரு வெறுப்பு வர ஆரம்பித்தது. ஆனால் காலத்தில் கட்டாயம் பணம் இல்லையேல் உலகம் இல்லை என்பது போல் மக்களின் தன்மை மாறி விட்டது.

* பள்ளியைக் கட் அடித்து விட்டு சினிமாக்களுக்கு சென்றது
* பள்ளியைக் கட் அடித்து விட்டு அருவி, ஆறுகளில் குளிக்க சென்றது.
* வடுகபட்டிக்கு சைக்கிளில் சினிமாவுக்கு போய் சைக்கிள் ரிம் உடைந்து சைக்கிளை மூன்று பேர் சேர்ந்து தூக்கி வந்தது.
* தேனியில் போய் முதல் ஹிந்தி படம் ஹம் ஆப்கே ஹைன் கெளன் பார்த்தது
* எதிர் வீட்டுப் பெண்ணின் காதலுக்கு தூது போனது


காதல்.. டீன் ஏஜியில் வரும் முக்கியமான வியாதி.. எனவே ஒன்பதாம் வகுப்பிலேயே காதல்(?) வந்து விட்டது. சொர்க்கத்தில் சேர இயலாத சொல்லாத காதல் அது. சகட்டுமேனிக்கு பலரையும் சைட் அடித்துப் பழகவில்லை. பெண்கள் என்றாலே இன்று வரை ஒரு மரியாதை, ஒழுங்கு வைத்து இருக்கின்றேன். காதல் என்றால் அவளிடம் மட்டும்... கடைசியாக +2 முடிவுகள் வந்த போது அவளைப் பார்த்தது. தான் கோவைக்கு அருகில் ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில் சேரப் போவதாக சொன்னாள். என்னைப் பற்றிக் கேட்ட போது சஸ்பென்ஸ் என்று சொல்லி வைத்தேன். படிப்பை மூட்டை கட்டி விட்டு கடையில் வேலைக்கு போகப் போறேன் என்ற சொல்ல தன்மானம் தடுத்தது. அதுதான் அவளை இறுதியாக சந்தித்தது.

அந்த டீன் ஏஜ் நினைவில் தாக்கம் இன்று வரை விடவில்லை. சமீபத்தில் சென்ற வருட ஆரம்பத்தில் அவளின் கணவனுக்கும், அவளு(ர் விகுதி போட கை மறுக்கின்றது)க்கும் இடையே வந்த உளவியல் ரீதியான ஒரு சிறு மனமுறிவைப் பற்றி அறிந்த போது அன்றைய இரவு தூக்கம் குறைவாகி இருந்தது. ஆனாலும் அந்த பிரச்சினையின் உள்ளர்த்தம் அவள் மீதான அவளது கணவனின் அன்பின் மிகுதியே என (possessiveness) உணர்ந்த போது கொஞ்சம் திருப்தியாகவே இருந்தது.

+2 முடித்த பிறகு கடை... 17 வயது. ரெடிமேட் ஆடைகளுக்கான மூட்டையுடன் ஈரோட்டிலும், செருப்பு மூட்டைகளுடன் மதுரை நேதாஜி ரோட்டிலும் வலம் வந்த நாட்கள்... மகிழ்வைக் கொடுக்கவில்லையெனிலும் அதிகப்படியான அனுபவத்தையும், பொறுமையையும் கற்றுக் கொடுத்தது. அதற்கு அடுத்த வருடம்... சென்னை... TCS (Tata consultancy services)ல் வேலை... வெயிட்... வெயிட் பயப்பட வேண்டாம்.... தமிழ் ஹீரோவாக எல்லாம் மாறவில்லை. TCS அம்பத்தூரில் கட்டிட புதுப்பிப்பு பணியிலும், TCS சோழிங்கநல்லூரில் கட்டிட நிர்மாணப் பணியிலும் வேலை. வீட்டில் என் மீது இருக்கும் சோம்பேறி அல்லது உதவாக்கரை என்ற கருத்தாக்கம் உண்மையில்லை என்பதை நான் மட்டும் உணர்ந்து கொண்ட காலம்.

சென்னையில் தங்கி இருந்த காலங்களும் வசந்த காலங்கள் தான்... ஒரே அறையில் பத்து பேர் தங்கி இருந்தோம். ஒரே லூட்டி தான்.. வாரம் ஒரு சினிமா... அடிக்கடி மெரினா பீச்... ஹாஸ்டலில் யாருக்கும் தெரியாமல் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி.. (எழுத இயலாதது).. அப்புறம் முக்கியமா ‘அந்த’ மாதிரி படம் பார்க்கனும்னு நண்பனின் வீட்டுக்கு போனால் அந்த பகுதியில் அன்று முழுவதும் கரண்ட் கட்... டென்சனின் போய் ஜெனரேட்டர் கொண்டாங்கடா என்று கத்தி கூப்பாடு போட்ட நண்பனை வலுக்காட்டயாமாக பஸ்ஸில் ஏற்றியது.

அத்தோடு என் டீன் ஏஜ் முடியவில்லை. அடுத்து 19 வது வயதில் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் பிளைட் பிடித்து துபாயில் இறங்கியாச்சு... துபாயில் வேலை எப்படி இருக்கும் என்று நீங்களே தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். எனக்கு மேலதிகாரி ஒரு மலையாளி... ஆரம்ப நாட்களில் வேலை சக்கையைப் பிழிந்து வாங்கி விடுவார். வடிவேலு சொல்வது போல் அதுக்கு அப்புறம் வலிக்கவே இல்லை என்பது போல், எவ்வளவு கஷ்டமாக இருந்தாலும் புலம்பிக் கொண்டே முடிக்கும் வழக்கம் வந்து விட்டது.

நண்பர்கள் சொல்லிக் கொள்ளும்படியாக அமையவில்லையென்றாலும் அதில் ரிச்சர்ட் (சென்னையில் IAS க்கு கடைசிகட்ட முயற்சியில் இருக்கிறான்), கோவிந்தராஜன் (கோவை கல்லூரியில் விரிவுரையாளர்), நாகூர் மீரான் (சென்னை - பூந்தமல்லி) முக்கியமானவர்கள். கொஞ்சமேனும் எனது உணர்வுகளை புரிந்து கொள்ளத்தக்கவர்கள்.

பொதுவான இடத்தில் பல சுவாரஸ்யமான சம்பங்களை சொல்ல இயல்வதில்லை. எல்லாவற்றையும் விரிவாக ஒவ்வொரு பதிவாக எழுதலாம்.. அம்பூட்டு மேட்டர் இருக்கு.

இதைத் தொடர சில நண்பர்களை அழைத்து இருக்கின்றேன். எழுதுங்க மக்களே.

.
.
.

என்னத்தங்க எழுத..

கொஞ்சநாளா பதிவு எழுதுவதற்கான மனநிலை இல்லை. ஏனோ நம் கருத்தை திணிக்க நினைக்கும் ஒன்றாக பதிவு எழுதுகின்றோமோ என்ற யோசனை வருகின்றது. அவரவர் மன திருப்திக்காக எழுதினாலும், பதிவு போட வேண்டும் என்பதற்காக எழுதுவதற்கும், நம் எழுத்தை வெளிக் கொணர வேண்டும் என்பதற்காகவும் பதிவு எழுதுவதற்கும் பல மடங்கு வித்தியாசம் இருப்பதாகவே உணர்கின்றேன்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

Fireproof என்று ஒரு படம் பார்க்க நேரிட்டது. ஒரு கணவன் மனைவிக்கு இடையேயான பிரச்சினைகள் அவர்களை விவாகரத்து வரை இட்டுச் செல்கின்றது. தீயணைப்பு பணியில் இருக்கும் அந்த அவனது தந்தை மகனையும், மருமகளையும் ஒன்றிணைக்க ஒரு 40 நாள் திட்டத்தை சொல்கின்றார்.. அதன் இறுதியில் என்ன ஆனது என்பது தான் அந்த ரம்மியமான கதை. எந்த சினிமாத்தனமும் இல்லாத படம்.

இதைப் பற்றி எழுதலாம் என்று எண்ணி இருந்த நேரத்தில் நம்ம நண்பர் குசும்பன் IMDB பார்த்து கதை எழுதுவது எப்படி என்று பதிவு வேறு போட்டு விட்டதால் அதை அப்படியே விட்டு விடுகின்றேன்... ;-)))


&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&





பல நாட்களாக பதிவு எழுதாமல் விட்டுள்ளதால் ஹிட்ஸ் கவுண்டர் காற்று வாங்குகின்றது. தினசரி 50 ஹிட்ஸ் வருகின்றது. எல்லாம் பொதுவாக கூகுள் தேடல் மூலம் வருபவர்களே அதிகமாக இருக்கின்றனர். தேடு பொறியின் குறிச் சொற்களைப் பார்த்தால் நமக்கே ஆச்சர்யமாக இருக்கின்றது. நடிகையின் பெயர்களை குறிச் சொல்லாக இட்டு தேடப் பட்டு வருபவையே அதிகமாக இருக்கின்றன.


சில காலத்திற்கு முன் பதிவுலகில் மும்முரமாக இருந்த நேரம் பொன்னியின் செல்வன் பற்றி சில விஷயங்கள் எழுதி இருந்தேன். நந்தினிக்கும், வீர பாண்டியனின் இடையே உள்ள உறவு குறித்து.. இந்த பதிவுக்கும் கூகுள் தேடல் மூலம் ஹிட்ஸ் வருவது அதிகமாக இருக்கின்றது. நம்மளை மாதிரி பொன்னியின் செல்வன் பித்தர்கள் அதிகமாக இருப்பார்கள் போல உள்ளது.. ;-))

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

நமக்கு நுனிப்புல் மேய்வது என்றால் ரொம்ப பிடிக்கும். அது இலக்கியமா இருந்தாலும் சரி, அரசியலா இருந்தாலும் சரி. எனக்கு இந்த பழக்கம் ரொம்ப நாளா இருக்கு. பதிவைப் படிக்கும் போது முன்னால் உள்ள ஒரு பாராவைப் படித்துவிட்டு கீழே சென்று கமெண்ட்களைப் பார்த்து அதற்குத் தகுந்தாற் போல் கமெண்ட் போட்டு விட்டு சென்று விடுவேன்... நான் மட்டும் தான் இப்படியா? நம் மக்களும் இபப்டியான்னு சந்தேகம் வரும். அவ்வப்போது மக்களை டெஸ்ட் பண்ணி இதைக் கன்பர்ம் பண்ணிக்குவேன்.

முன்பு வடகரை வேலன் அண்ணாச்சி எழுதிய ஒரு கவிதையைப் போட்டு கீழே இது பிரபல பதிவர் எழுதியது என்று எழுதி வைத்து இருந்தேன்.. எல்லாரும் அது என் கவிதை என்று நினைத்து பாராட்டி விட்டு சென்றனர். ஒரு சிறுகதை என்ற பெயரில் ஏதோ ஒன்றை எழுதினேன்.... என்னை மாதிரியே எல்லாம் டெம்ப்ளேட் பின்னூட்டம் போட்டுட்டு போய்ட்டாங்க... ;-))

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு சார்பாக வலைப்பதிவர்களுக்கு நடத்தப்படும் சிறுகதைப் போட்டிக்கு ஒரு சிறுகதை எழுத வேண்டும் என்று எண்ணியுள்ளேன். தீம் ரெடி... கதை எப்ப எழுத முடியும்ன்னு தெரியல... பார்ப்போம்..

நீங்களும் முயற்சி செய்து பாருங்களேன்.

http://naayakan.blogspot.com/2009/05/20-1500.html

படம் இணைப்பு : பிக்காசாவில் கிடைத்த படம்... அழகான இடத்தில் எல்லோரும் நினைவு கூறும் சைக்கிள் பழகும் படம். அழகா இருந்தது.

1001 ஹிட்ஸ், தமிழ் மணமா? தமிழிஷா? ஹிட்ஸ் ஒப்பீடு

நேற்று ஒரு பிரபல பதிவரின் பதிவு ஹேக் செய்யப்பட்டதாக நம் நண்பரின் பதிவு ஒன்று வந்தது. யாரோ ஒருவன் ஒரு சக பதிவரின் பதிவில் அதர் ஆப்ஷனில் சென்று பிரபல பதிவரின் பெயரில் கமெண்ட் போட்டுள்ளான். இதன் தொடர்ச்சியாகவே அந்த பதிவு. அதர் ஆப்ஷனின் யார் வேண்டுமானாலும் கமெண்ட் போடலாம்.. அதே போல் பதிவரின் பெயரிலேயே அதே புரோபைல் படத்துடன் கமெண்ட் போடலாம். (எனக்கு வரும் குழலோவியம் கமெண்ட் ஒரு உதாரணம்.. எல்லாம் நம்ம நல்லவர் வேலையா இருக்கும்).

அக்கவுண்ட் நம்பரை வாலாக சேர்ப்பது, எலிக் குட்டி, பூனைக்குட்டி, மொசக் குட்டி சோதனைகள் எல்லாம் காணாமல் போய் விட்ட காலம் மகிழ்ச்சி அளிக்கின்றது.. ஆனாலும் யாரோ ஒருவர் செய்யும் தவறு மற்றவர்களை பதற்றமுறச் செய்து விடுகின்றது.

இது போன்ற நடவடிக்கைகளைக் கண்டால் அமைதியாக சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் விளக்கி விடுங்கள். அல்லது கண்டும் காணாமல் போய் விடுங்கள்.
*********************************************************
நேற்று நண்பர் ஆதிமூலகிருஷ்ணனின் (தாமிரா) ஒரு பதிவைப் படித்தேன். மிக நல்ல சப்ஜெக்ட். ஆனால் நட்சத்திரம் பதட்டத்தில் எழுதி இருக்கின்றது. இன்னும் ஆழமாக எழுதி இருக்கலாம். ஆனாலும் அழகாகவே இருந்தது. கமெண்ட் போடப் போனால் கும்மி, குமுறி வைத்திருக்கின்றார்கள். ஏனோ மனம் வலித்தது. இருந்தாலும் கமெண்ட் போட்டு விட்டு திரும்பினேன்.

கும்மியடிப்பதற்கென்றெ பதிவுகள் வருகின்றன. அங்கே கும்மலாம். சில சிறந்த படைப்புகளில் கும்மியடிப்பதை தவிர்த்து விடுங்கள் நண்பர்களே... ப்ளீஸ்.. சில புதியவர்கள் படித்து இம்ப்ரஸ் ஆகிக் கமெண்ட் போடுவது நம்மால் தவிர்ந்து போகக் கூடாது.


*********************************************************

என்னோட பதிவுக்கு வரும் ஹிட்ஸ்களை எப்பவுமே கண்காணிப்பேன். அதில் நிறைவேறாத ஒரு தேடல் இருப்பதாகக் கூட நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். பதிவு போட்ட நாட்களில் 400 முதல் 600 வரை ஹிட்ஸ் வரும். மற்ற நாட்களில் 100 முதல் 200 வரை எதிர்பார்க்கலாம். ஊரில் இருந்து வந்ததில் இருந்து சொல்லிக் கொள்ளும்படியாக பதிவு எதுவும் எழுத இயலவில்லை... இனி எழுதலாம்..எச்சரிக்கையாக இருங்கள்... ;-)

நேற்று முன் தினம் திடீரென்று ஹிட்ஸ் அதிகமாக வந்தது. 24 மணி நேரத்தில் சுமார் 1001 ஹிட்ஸ். இதில் தனி நபர்கள் மட்டும் 797 பேர். எப்படி இத்தனை சாத்தியமானது என்று புரியவில்லை... (நம்ம லிமிட்டுக்கு இதெல்லாம் ஓவர்ங்ண்ணா.. ;-) ) அன்று இட்ட இடுகை சாதாரணமானது தான்.. துபாய் அழிவை நோக்கியா செல்கின்றது?




ஹிட்ஸ் கவுண்டரைப் பார்த்த போது அதிகப்பட்டியான வருகை தமிழிஷின் வழியேவே இருந்தது. தமிழ் மணத்தில் இருந்து மிகக் குறைவான ஹிட்ஸ்களே இருந்தன. 1000 ஹிட்ஸில் 150 ஹிட்ஸ் கூட தமிழ் மணத்தின் வழியே இல்லை.. :( 150 ல் இருந்து 200 வரை ஹிட்ஸ் இருந்தாலே தமிழ் மணத்தில் இடுகை சூடாகி விடும். ஆனால் பதிவு சூடாகவில்லை.

நேற்று பதிவு ஏதும் இடவில்லை. ஆனாலும் ஹிட்ஸ் 500 க்கும் மேல் வந்தது. அதை கொஞ்சம் குடைந்த போது பெரும்பாலனவை தமிழிஷின் வழியே இருந்தது. தமிழ் மணத்தின் முகப்பில் இருந்து மட்டுமே அனைத்து ஹிட்ஸூம் இருந்தது. அதே வேலையில் தமிழிஷின் பல பக்கங்களில் இருந்தும் ஹிட்ஸ் வந்துள்ளது.



தமிழ் மணத்தின் வலைத் தளம் திறக்கும் நேரமும், பயனாளர்களுக்கு இலகுவாகவும் இல்லாமல் இருக்கின்றதோ என்ற ஐயம் தோன்றுகின்றது. பதிவர்களுக்கு மட்டுமேயான ஒரு தளமாக தமிழ் மணம் மாறி விடக்கூடாது என்பதே நம் நோக்கம். என்னதான் இருந்தாலும் இன்னும் தமிழ் மணம் வழியே தான் பதிவுகளைப் படிக்கின்றேன். தமிழிஷில் பதிவைக் கொடுக்கப் போகும் போது மட்டும் ஒரு பார்வை பார்ப்பது தான்.

*******************************************************************



கயல்விழி முத்துலக்ஷ்மி அக்கா அல்மோரா மலைப் பகுதியில் உள்ள கோவில்களுக்கு சுற்றுலா சென்று வந்துள்ளார். வழக்கம் போல் அழகான படங்களுடன் பதிவு இட்டு வருகின்றார்.. பாருங்கள்.http://sirumuyarchi.blogspot.com/search/label/அல்மோரா

அவரது பதிவுகளைப் பார்த்த போது நான் வேலை செய்யும் இடம் தான் நினைவுக்கு வந்தது. கீழே உள்ள படம் சென்ற புதன்கிழமை எடுத்தது.வளைகுடாவில் வெயில் அடிக்க ஆரம்பித்தும் இங்கு இன்னும் வெயில் உறைக்க வில்லை. தினமும் மாலையில் மலை ஓரத்தில் உள்ள பாறையின் மீது அமர்ந்து மிதந்து செல்லும் மேகங்களைப் பார்ப்பது நல்லா ஜாலியா இருக்கும்.. ;-)) அனுபவிச்சா தான் தெரியும்..


*********************************************************************

எங்க துளசி டீச்சர் நிறைய ஊர்களை சுற்றிப் பார்த்து விட்டு நியூஸிலாந்துக்கு திரும்பி விட்டார்கள்.. இனி கிளாஸுக்கு மட்டம் போடாமல் போகனுமாம்.. ஊருக்கு போய் இருந்த போது டீச்சர் நின்று போட்டோ எடுத்துக் கொண்ட இடத்திற்கு அருகில் மகனை நிற்க வைத்து ஒரு போட்டோ எடுத்துக் கொண்டோம்.. ;-)



*********************************************************

தமிழ் மணத்திலும், தமிழிஷிலும் ஓட்டுப் போட்டு விட்டு செல்லலாமே

படங்களைக் கிளிக் செய்து பெரிதாகப் பார்க்கலாம்.

பொங்கல் .. ஊர் கோலம்... தெருக் கோலம்

ஊருல இருந்து வந்து ஒரு வாரத்துக்கு மேல் ஆச்சு.. நிறைய பதிவு எழுத மேட்டர் இருந்தும் ஏனோ எழுத உட்கார்ந்த விரல்கள் தட்டச்ச மறுக்கின்றன..:) Homesick... :) சரி பதிவு ஏதாவது போட வேண்டும் என்பதால் இந்த பதிவு.

சின்ன வயசுல நல்லாவே ஊரைச் சுற்றுவோம். சாப்பாட்டு நேரத்துக்குத் தான் வீட்டுக்கு வருவோம். மற்ற நேரமெல்லாம் தெரு சுற்றுவது தான் வேலையே... அதுவும் விசேச நாட்களில் நிறைய சுற்றுவோம். பொங்கல் நேரங்களில் தெருவில் போடும் கோலங்களைப் பார்ப்பதற்கே சுற்றுவோம். தீபாவளி நேரங்களில் தெருவில் சிதறிக் கிடக்கும் வெடிகளைப் பார்த்து யார் வீட்டில் நிறைய வெடித்துள்ளார்கள் என்பதையும் பார்த்துக் கொள்வோம்.

மாட்டுப் பொங்கல் அன்று, மாடு வைத்து இருப்பவர்கள் மாட்டைக் குளிப்பாட்டி, கொம்புகளுக்கு பெயிண்ட் அடித்து மஞ்சளெல்லாம் கட்டி வைத்திருப்பார்கள். அதையெல்லாம் வேடிக்கை பார்ப்பதிலும் ஒரு ஆனந்தம் இருக்கும்..:)

சரி பழைய கதையை விட்டு விட்டு புதுக் கதைக்கு வரலாம்.. இந்த ஆண்டு பொங்கல் அன்று ஊரில் இருந்தேன். பச்சரிசி வாங்கி சுவையான வெல்லத்தில் ருசியான பொங்கல் செய்து சாப்பிட்டோம். பொங்கல் கரும்பும் விரும்பி சுவைத்தோம். ரேஷன் கடையிலேயே தரமான வெல்லம், அரிசி, எல்லாம் கொடுத்து இருந்தார்கள் இலவசமாகவே... வாழ்க ஜனநாயகம்.

ரொம்ப நாள் கழித்து பொங்கல் அன்று ஊரில் இருந்ததால் மக்களின் கோலம் போடும் பழக்கதைப் பார்க்க கேமராவுடன் கிளம்பி விட்டோம்... மகனையும் அழைத்துக் கொண்டு..:)

சும்மா சொல்லக் கூடாது... ஊர் நகரமாகி, வீடுகளில் அடைக்கப்பட்டுக் கிடந்தாலும் மக்களிடம் இன்னும் கோலம் போடும் பழக்கம் இருக்கத் தான் செய்கின்றது... சில கோலங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு... மகன் இருக்கும் முதல் கோலம் எதிர்வீட்டில் போடப்பட்டது. இரண்டாவது கோலத்தில் இருக்கும் தமிழ் உணர்வு நெஞ்சை நிறைத்தது.

குதிரைன்னா ஓடனும்.. கழுதைன்னா சுமக்கனும் ©

அப்ப துபாயில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த நேரம். ஹெல்பரா போய் கொஞ்சம் முன்னேறி டெக்னீசியனா வேலை செய்து கொண்டு இருந்தேன். கையில் டூல்ஸ் பெட்டியுடன் வாழ்க்கையின் ஓட்டத்துக்கு ஈடு கொடுக்க இயலாமல், வேலையைக் கண்டு மலைத்து நானும் ஓடிக் கொண்டு இருந்தேன்.

ஏதோ ஆசையில் கணிணி வாங்கி அறையில் வைத்து ஏதையாவது நோண்டிக் கொண்டு இருப்பேன். முறையாக கணிணி படிக்கவில்லையாதலால் அதிகபட்சமா வேலை ஆபிஸ் தொகுப்பில் எதாவது இருக்கும். மற்றபடி காஸ்ட்லியான பாட்டு கேட்கும் பொட்டி தான் அது. அவ்வப்போது வாங்கும் சம்பளம், ஊருக்கு அனுப்பியது இதை எல்லாம் Excel ல் போட்டு வைப்பேன்.

அப்ப நான் வேலை செய்த நிறுவனம் கணிணி மயமாக்கப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தது. அலுவலகப் பணிகள், மற்றும் வேலை நிலவரங்கள் அனைத்தும் Data Base ல் (oracle) கொண்டு வர முடிவு செய்யப்பட்டது. அக்கவுண்ட்ஸ், பெர்சனல் துறை அலுவலகத்திலேயே இருப்பதால் அதில் சிரமம் ஏதும் அவர்களுக்கு இருக்கவிலை. ஆனால் நிறுவனத்தில் பராமரிப்பு ஒப்பந்ததில் (Maintenance Contract) ல் உள்ள Equipment( இயந்திரங்கள் என்று சொல்லவா? ) பற்றிய தகவல்கள் முழுதாக இருக்கவில்லை.

எங்கள் ஒப்பந்ததில் இருந்தவை அனைத்தும் பல அடுக்கு மாடி கட்டிடங்கள், குடியிருப்புகள், மாளிகைகள் (Residential, Commercial High rise buildings,Villas, Palaces) . இவைகளில் உள்ள அமைப்புக்கு தகுந்தாற் போல் பிரித்து, அவைகளில் உள்ள இயந்திரங்களின் பட்டியல் எடுக்க வேண்டும்.

அவைகளைப் பட்டியல் இட்டு, அதை டேட்டா பேஸிற்குத் தகுந்தாற் போல் மாற்ற வேண்டும். உதாரணத்திற்கு சொன்னால் கட்டிடத்தின் பெயர் (Building Name), மாடி எண்(Floor No), வீட்டு எண்(Flat No), அறை எண்(Room No) இவைகளை Location பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும். அடுத்து அந்த அறை எண்ணில் இருக்கும் இயந்திரங்களை (Like A/C , Exhaust System, Plumbing Equipment, Lighting) பட்டியலிட்டு இவைகளையும் டேட்டா பேஸிற்குள் சேர்க்க வேண்டும். ஒவ்வொரு இயந்திரத்திற்கும் ஒரு Tag தர வேண்டும். அதில் மேற்சொன்ன தகவல்கள் அனைத்தும் இருக்க வேண்டும். (பின்னூட்டத்தில் அதை விளக்குகின்றேன்.)

மேற்கூறிய தகவல்கள் அனைத்தும் டேட்டா பேஸில் ஏற்றப்பட வேண்டும். பின்னர் ஒப்பந்த கட்டிடங்களின் பிரதிநிதிகளிடம் இருந்து வரும் சேவைத் தேவை, குறைகளை(Service Request, complaints) இவைகளை குறித்துக் கொண்டு கணிணியில் ஏற்றி ஒரு சர்வீஸ் நம்பரை சம்பந்தப்பட்ட துறைக்கு தர வேண்டும். அவர்கள் அந்த குறைபாட்டை சரி செய்து விட்டு, அந்த எண்ணைக் குறிப்பிட்டு Work Order ஐ அனுப்புவார்கள். அந்த ஒர்க் ஆர்டரை கணிணியில் ஏற்ற வேண்டும். இத்துடன் அந்த சர்வீஸ் எண்ணின் வேலை முடிந்து விடும்.

மாதக் கடைசியில் கட்டிடம் வாரியாக ரிப்போர்ட் தயாரிக்க வேண்டும். அதில் முடிந்த வேலைகள், முடியாமல் உள்ளவை என தனித்தனியாக வர வேண்டும். இது சம்பந்தப்பட்ட கட்டிட உரிமையாளருக்கு அனுப்பப்படும்.

எனது பொறியாளரின் வற்புறுத்தலால் என்னை அங்கே தள்ளி விட்டார்கள். வந்தவர் இந்தியாவைச் சேர்ந்தவர் தான். இந்தி பேசக் கூடியவர் என்பதால் நமக்கு மொழிப் பிரச்சினையுமில்லை. ஆரக்கிளில் நல்ல திறமையானவர். ஆனால் எங்களது தொழில்நுட்பம் சார்ந்த விடயங்களில் அனுபவமில்லை. நிறுவனத்தின் AGM + மேலாளார் குறிப்பு மட்டும் சொல்லிவிட்டு சென்று விடுவார்கள்.

அனைத்து கட்டிடங்களுக்கும் சென்று தகவல்களை சேகரித்து, அதை Excel (Comma delimited CSV)சீட்டில் பொதிந்து டெவலப்பரிடம் தர வேண்டும். அவர் அதை மொத்தமாக SQL மூலம் டேட்டா பேஸில் ஏற்றி விடுவார். கடுமையான உழைப்புக்குப் பின் இந்த பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டது. ஓரிடத்தில் தவறு செய்திருந்தாலும் Compile செய்யும் போது வரிசையாக எரர் அடிக்கும்..;) பாவம் அந்த System Administrator....

இதைத் தொடர்ந்து Complaints வந்தால் அதை டேட்டா எண்ட்ரியில் ஏற்றுவதற்கு தோதுவாக Operator interface உருவாக்கம் நடந்தது. இதிலும் என்னவென்ன தகவல்கள் ஏற்றப்பட வேண்டும். ஒவ்வொன்றுக்கும் உள்ள தொடர்பு (Condition), டேட்டா பேஸில் இருந்து எடுக்கும் தகவலின் தொடர் எல்லாம் சரி செய்யப்பட்டது.

அதே போல் Maintenance Work Order ஐ டேட்டா பேஸில் ஏற்றவும் தனியாக பகுதி ஏற்ப்படுத்தப்பட்டது. கடைசியில் ரிப்போர்ட் தயாரிக்கும் முறையும் ரிப்போர்ட்டின் வடிவமைப்பும் செய்யப்பட்டது.

இவைகளை எல்லாம் செய்து முடிக்க சுமார் மூன்று மாதங்களுக்கும் மேல் ஆகி விட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் ஏதாவது சிக்கல் இருக்கும். எனக்கு தேவையான கண்டிஷனல் தொடர்பு வரவைக்க வேண்டும். இணையத்தில் தேடி தேடி அதற்கான code களை சேர்ப்பார். எனக்கும் அந்த சிஸ்டத்தின் முழு அமைப்பும் நன்றாக விளங்கி இருந்தது.

வேலைகள் அனைத்தும் சிறப்பாக முடிந்த சூழ்நிலையில், புதிதாக இந்தியாவில் இருந்து ஒரு Date Entry operator வந்தார். அவருக்கு எப்படி தகவல்களை உள்ளீடு செய்வது என்பதையும் சொல்லிக் கொடுத்தேன். அடுத்த சில தினங்களில் மீண்டும் பழையபடி பழைய வேலையைத் தொடரச் சொல்லி விட்டார்கள். மீண்டும் அதே பழைய டூல்ஸ்... அதே வாழ்க்கை ஓட்டம்...:)

இதே போல் இன்னொரு கட்டிடத்தில் (துபாய் - Bur Dubai - Near Mövenpick Hotel) உள்ள இயந்திரங்கள் அனைத்தும் கணிணியில் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இதை BMS (Building Management System ) என்று சொல்வோம். (இதைப் பற்றியும் ஒரு தொழில் நுட்பப்பதிவு போட நினைத்துள்ளேn). அங்கு இருந்த ஒரு BMS Operator கோணக்கால்(?) சாத்திவிட்டு ஊருக்கு கிளம்பி விட்டான். அவசரத் தேவையாக இருந்த சூழலில் நம்மை பரிந்துரை செய்தனர். அவசரமாக ஊருக்கு செல்வதால் எதுவும் சொல்லித் தரும் நிலையில் பழைய ஆள் இல்லை.

வேறு வழி இல்லாததால் முன் அனுபவமோ, பழக்கமோ இல்லாமல் அங்குள்ள இயந்திரங்களைக் கணிணியைக் கொண்டு இயக்க வேண்டிய சூழல். போனவன் அனைத்து manual களையும் சுட்டுட்டு போய் விட்டான். வேறு என்ன செய்வது? இணையத்தில் அந்த Manual ஐ(Honeywell XL 5000) பதிவிறக்கி படித்து இயக்கத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டிய சூழல்.


அதற்கடுத்த சில மாதங்களில் ஊருக்கு திரும்ப வேண்டிய சூழல் வந்த போது (5 1/2 வருடங்களுக்குப் பிறகு முதன்முறையாக ஊருக்கு விடுப்பில்) புதிதாக ஒருவருக்கு கற்றுக் கொடுத்தால் தான் நான் ஊருக்கு செல்ல முடியும் என்று கட்டாயப் படுத்தப்பட்டேன். அதையும் சமாளித்து புதிதாக ஒருவனுக்கு(அவன் செய்த லொள்ளு இருக்கே.. அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்) கற்றுக் கொடுத்து ஊருக்கு சென்று திரும்பினேன்.

ஊருக்கு சென்று திரும்பியதும் வழக்கம் போல் பழைய குருடி கதவைத் திருடி கதையாக மீண்டும் பழைய வேலை. அதே டூல்ஸ்... அதே ஓட்டம்..... கணிணி சம்பந்தமான வேலை எல்லாம் எனக்கு கிடையாது என்று மறுப்புடன்....... இப்போது வேலையைக் கண்டு நான் பயந்தது போய் வேலை என்னைக் கண்டு பயந்து ஓடத் துவங்கி இருந்தது.

குதிரைன்னா வேகமாக ஓடனும்.. கழுதைன்னா பொதி சுமக்கனும். .